چهارشنبه " تیمون آتنی "
دعا می کنم آتن آتش بگیرد و خانه همه آتنی ها در آتش بسوزد . آتنی ها امیدوارم سالیان سال زنده باشید و به همه امراض مبتلاشوید و خوارش و دمل بر سینه هایتان فرود آید. تا نفس هایتان مثل دوستی هایتان قهر آلود شود.
ای ابلهان کاسه پرست! امیدوارم پسرک شانزده ساله عصای پدر گرفته و بر سرش بکوبد. ای سگان پست و پلید! این آخرین پیشکش "تیمون" به شماست. زیرا تیمون دیگر از انسانیت دور شده است.
ای خدا اگر تو یک روز به بندگان محتاج می شدی همه از تو روی می گرداندند.خدایا به این جمع سپاسگزاری عطا کن اما در بخشش خود امساک کن . مگذار یک گروه بیست نفری بدون بیست نفر شیاد باشد.
خدایا به دوستان من هیچ و پوچ عطا فرما !
این جملات مرا سر ذوق می آورند . زبان شکسپیر چنان محکم و دلنشین است که آدم دلش می خواهد در آن بنشیند و غرق شود . شکسپیر که می خوانی نمی توانی " خودمونی" بنویسی و یا حتی " خودمونی" فکرکنی. دیشب داشتم تله تئاتر" تیمون آتنی" اثر شکسپیر را می دیدم. نمی دانم فکر کنم این تله تئاتر مرا برد به سال های دور . شاید صد و یا هزار سال قبل . یکهو یاد هملت افتادم ؛ یاد جولیوس سزار ، رومئو و ژولیت، مکبث ، شاه لیر و ... بعد از مدت ها با وجود مشغله زیاد نشستم و تا آخر تله تئاتر را دیدم .
"تیمون آتنی " را باید بخوانید تا بفهمید شکسپیر اینجا چه کرده است واگر نسخه ای خوب گیر آوردید ببینید تا بدانید می توان خالق دنیایی شد که کسی جز شکسپیر نتوانسته است پا در آن بگذارد.
ویلیام شکسپیر متولد ۲۳ آوریل ۱۵۶۴ شاعر و نمایشنامه نویس بزرگ انگلیسی است.او در سن ۱۸ سالگی با دختر ۲۶ ساله یک کشاورز ازدواج کرد. چیزی که از زندگی او در درست است اینکه وی سال ها با یک گروه تئاتر کار میکرده و خرج زندگی خود را هم از این راه در میآورده است. به واسطهٔ ثروتی که از نمایشنامه نویسی به دست آورده بود، در سی و دو سالگی نشان اصالت و نجیب زادگی را به وی و خانواده اش تقدیم کردند. در اوان چهل سالگی ویلیام شکسپیر شاهکارهای خوداز جمله اتللو، شاه لیر، مکبث را خلق کرد. در چهل و پنج سالگی مجموعهٔ غزلیات خود را که شامل ۱۵۴ غزل با موضوعاتی از قبیل عشق، عواطف انسانی و تضادهای بشری میشود را به چاپ رساند.
ویلیام شکسپیر مانند بسیاری از هنرمندان دیگر در زمان خودش آن طور که باید شناخته نشد و اکنون پس از گذشت بیش از ۴۰۰ سال از مرگش، روز به روز جایگاه وی نه تنها در ادبیات انگلیس، بلکه در ادبیات جهان، بیش از پیش مشخص میشود.
